Een Travellerspoint blog

Cebu-city never again

Philippines

rain 29 °C

Donderdag 1 december 2011.
Nou weinig feest in de stad. Cebu-City is niet mijn city en wat mij betreft ook geen afspiegeling voor de rest van de Filippijnen wat ik nu heb gezien. Veel bedelende kinderen en andere die hun hand ophouden. Geen tricycles, geen uitnodigende restaurantjes zoals in Dumaguete. En van mijn kamergenoot, een Israëliër, vernam ik dat het strand ook niets was en dat het downtown overloopt van de prostitutes en lady-boys. ’s Avonds stap ik binnen bij een trendy pizzeria en laat mij een overloaded pizza aan praten. Nou jongens dan kennen jullie mijn eigen pizza’s nog niet. Gelukkig word ik bij terugkomst in mijn hostel, waar ik nog een biertje wilde nemen, onthaald om aan te schuiven en willen ze dat ik nog een hapje mee-eet. Na een rumoerige nacht met veel in en uitloop op een krakende vloer, komt de regen met bakken uit de hemel. Onder paraplu zoek ik naar een taxi, die zijn er gelukkig voldoende. De check-in lijkt soepel te verlopen. Mijn rugzak is gelabeld en onderweg. Bij de handbagage controle vinden ze in de scan mijn opvouwbare parapluutje. Umbrella’s not allowed sir. Terug naar de check-in voor een waiver en daar gaat ook mijn paraplu, benieuwd of ik hem ooit nog terug ga zien. Daarna weer door de handbagagescan. May I check your bag sir. Ze hebben een nagelknipper ontdekt. Nou die zat de eerste keer ook al in. That’s not allowed sir. Terug naar de check-in, ja zo’n ding heeft toch emotionele waarde, ja. Dit is te klein voor op de band. Of ik iets heb om het in te doen, zodat het toch op de band kan. Ik keer het etui waar ik alle papieren en documenten in bewaar om in mijn tas en doe daar de nagelknipper in. Ik krijg weer een aanvullend waiverformulier en daar gaat mijn nagelknipper. Ik ben benieuwd of ik hem ooit nog teug zie. Ze kennen mij inmiddels bij de handbagagescan en ik mag dit keer mijn schoenen aanhouden. Ik bestel een tunasandwich en heb het gevoel dat ik daar nog een hoop ”plezier” van ga krijgen. Nee Cebu-city is aan mij niet besteed.
Het is nu 6 uur later en ik ben neergestreken in Casa Linda. Mijn paraplu en etui met nagelknipper kwamen overigens keur op de band aan, complimenten voor de bagage-afhandeling. En de tuna-sandwich heeft zich weten te gedragen. Het centrum van Puerto Princesa op Palawan in geweest, wat gegeten en gedronken en heerlijk kunnen relaxen in het open restaurant van dit ressort. Morgenochtend naar El Nido.

Geplaatst door frankm 2:39 Gearchiveerd in Filipijnen

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint